EFE

Evin kapısı vurulduğunda, yaşlı kadın güçsüz bacaklarıyla hole doğru ilerledi. Gelenler, oğlunun asker arkadaşlarıydı. Her ikisi de elini öptükten sonra, uzun boylu olanı:

- Pek fazla vaktimiz yok anacığım dedi. Bir kaç saat izin koparıp hayır duanı almak istedik.

Kadın büyük bir telaşla:

- Olmaz öyle şey diye atıldı. Bir şeyler yedirmeden sizi bırakır mıyım hiç?

Yaşlı kadın bu sözleri, eşinin ve oğlunun sağlığındaki günlerin vermiş olduğu alışkanlıkla bir çırpıda söyleyivermişti fakat işin nereye varacağını düşünememişti.

Diğer asker saatine baktıktan sonra:

- Peki anacım diye cevap verdi, karnımız tok ama,yinede ikişer yumurta kırarsan yeriz.

Yaşlı kadın mutfağa doğru yönelirken, şimdi yan odada oturan gençlerle askerlik yaptığı sırada vatan hainleri tarafından şehid edilen yavrusunu düşünüyordu. O da arkadaşları gibi, sahanda yapılan yumurtayı ne kadar çok severdi?

Kadın titrek elleriyle yumurtaları kırmaya çalışırken ister istemez üzülüyor ve misafirlerine fakirliğini hissettirmemenin çaresini arıyordu.

İyi ama çocuklar ikişer yumurta dedikleri halde, tabaklarında sadece birer yumurta gördüklerinde ne olacaktı?

Yaşlı kadın daha fazla birşey düşünemedi. Ve acizliğinin verdiği tevekkülle yumurtaları alıp kırdığında nurlu yüzü sevinç gözyaşlarıyla ıslandı.

Her iki yumurta da çift sarılı çıkmıştı...
--------------------------------------------------------
Cüneyd Suavi'nin "Hayatın İçinden" eserinden alınmıştır.

                                    *******

                     Anlayamadı hiç kimse
     Çöldeki üc bes çiçegin nasıl canlı kaldıgını
                     Bilemediler nedense
       Çiçeklerin, arasında bir sehidin yattıgını....